BREAKFIX

BREAKFIX is gebaseerd op de principes van de Japanse kunst van kintsugi.

Fundamentele vragen die dit werk drijven, zijn: als breken nodig is om verandering teweeg te brengen, hoe kunnen we dan omgaan met de wreedheid ervan, die altijd een inherent onderdeel van het proces zal blijven? Is het idee van vernieling als een plezierige handeling alleen maar gewelddadig, of heeft het ook andere, positievere aspecten en connotaties? Hoe verhoudt het zich tot privilege? Vormt de dysfunctioneel open ruimte een soort vrijheid en wat zou het probleem van dit perspectief kunnen zijn? Wat als we hacking en reverse engineering beschouwen als vormen van reparatie?

Als we afstand willen nemen van de simplificatie van dingen als kapot of hersteld, welke woorden gebruiken we dan en welke uitdrukkingen kan dit aannemen (fysiek, vocaal, visueel)?

Het hoofddoel is niet om werk over deze kwesties te maken, maar om te zien waar deze vragen toe leiden als ze worden gebruikt als leidraad bij de dynamiek in het proces. Wat voor soort discussies en materialen genereren deze reflecties?

Het volledige proces van BREAKFIX strekt zich uit over vier jaar (2024-28) en bestaat uit de volgende fasen: voorbereiding (2024-25), creatie (2026), vernietiging (uit elkaar halen) (2027), recreatie (2027-28).

Na onderzoeksresidenties in Buda, Kortrijk (oktober 2024), KAOS vzw in Brussel (voorjaar 2025), workspacebrussels (september 2025) en Tanzhaus Zürich (december 2025) gaat het project in het voorjaar van 2026 een meer klassieke creatiefase in. Van januari tot juni zullen Mark Etchells, Vic Grevendonck en Nada Gambier een geënsceneerd trio ontwikkelen dat in juni 2026 in première gaat in Buda, Kortrijk.