Quinceañeras

Quinceañeras is geïnspireerd op een traditie die in heel Latijns-Amerika leeft: het vijftiende verjaardagsfeest van een meisje, een ceremonie waarin zij symbolisch aan de wereld wordt gepresenteerd als vrouw. Het is een ritueel dat voortkomt uit koloniale en inheemse echo’s, door de tijd heen opnieuw toegeëigend als een statement van verbondenheid en een viering van Latijns-Amerikaans bestaan, een utopische avond waarop meisjes voor één nacht worden getransformeerd tot droomprinsessen van het moderne kapitalisme en ouder worden iets onheimelijks krijgt nu de grens tussen kindertijd en vrouw-zijn vervaagt.

In Quinceañeras transformeren Luisa en Estefanía deze traditie tot een choreografie van erfenis en heruitvinding. Ze interpreteren het coming of age-ritueel als een imaginaire ruimte, zich overgevend aan transformatie, zwevend tussen performance en poging tot heropvoering: een veranderend landschap; deels feest, deels droom. Het ritueel van het vrouw worden wordt gerepeteerd, in twijfel getrokken en opnieuw samengesteld, en vertrouwde scripts van vrouwelijkheid worden uitgerekt en verzacht door overdrijving en tederheid.

Door te dansen versmelten Estefanía en Luisa herinnering en fictie, binnen de intimiteit van hun vriendschap, als twee spelende kinderen. Ze kijken terug met nostalgie en nieuwsgierigheid, verlangen en vreugde, ondeugendheid en trots, hand in hand. Ze dansen om grenzen te verleggen, transformeren op een podium dat wordt achtervolgd door afwezigheid en overdaad, en onthullen en omarmen het aflatende Latijns-Amerikaanse pessimisme dat samengaat met verzet, luidruchtigheid, warmte, gelach en feestelijkheid.