Self Tape

Self Tape is een verkenning van precair werk, identiteit, queer zijn, uitputting en vernedering in het laatkapitalisme. In de performance volgen we een androgyn wezen met lichtblauwe huid, lange oren en rode laarzen, dat gevangen wordt gehouden in een eeuwige casting-limbo door een onbekende entiteit die enkel de vorm aanneemt van een dreigend zoemend geluid en een rood licht.

Het wezen — half monster, half popprinses — worstelt om een rol te vinden die die kan spelen, en schakelt voortdurend tussen beroemde monsters en diva’s door de tijd heen: Gollum, het monster van Frankenstein, Marilyn Monroe, Dolly Parton en anderen. Wanneer die geen monologen brengt, danst of muziek maakt met hun lange nagels, probeert die vragen te beantwoorden over eerdere werkervaring, maar eindigt telkens in verhalen over hun ex en hun kindertijd.

“Wat zoek je eigenlijk?” vraagt het wezen — een mengeling van frustratie, verleiding en angst…