The echoes of silence

Migreren is verstrengeld raken tussen natte tongen
waar woorden doorheen glippen,
werkwoorden navigerend in parallelle tijden.

The echoes of silence is een langlopend onderzoek en creatieproject ontwikkeld met trans-Atlantische ingrediënten. Elke fase van het proces ontvouwt zich in verschillende vormen van delen: lezingen, publicaties, installaties, performances, dialogen en diners. Het project probeert netwerken van affiniteit te weven door middel van artistieke praktijk, waarbij het een verleden-heden-narratief van migratie traceert. Wat zijn de echo’s in het ontvouwen van een migratieproces? Wat koken we wanneer we ver van huis zijn?

Schrijven/lezen krijgt de vorm van kronieken. Schrijven over migratie wordt een oefening in denken-en-doen met het hele lichaam—een manier van schrijven om te idear (Anzaldúa, 2015). Deze textualiteiten, samen met koken, vormen de kern van dit project. Schrijven/lezen gebeurt met het lichaam, koken gebeurt met het lichaam, en deze handelingen geven vorm aan somatische praktijken en gebaren. Migratie verbinden met textualiteiten en koken activeert gesprekken en belichaamt geleefde ervaringen van vervreemding.

Tegelijkertijd dient voedsel als een manier om heimwee te verzachten. De ingrediënten waarmee we koken voeden dit onderzoek, zowel als remedie als getuigen van de reizen die ze hebben afgelegd om onze handen te bereiken. Fruit en groenten fungeren als materialen doordrenkt met herinneringen en archiveren verhalen over migratie en globalisering. Deze geografische beweging wordt onderzocht en uitgedrukt via plantaardige recepten.

Geweld reproduceert zichzelf, draait en wringt
tijdens woordeloze dienst.
De stilte in dienst van de geschiedenis.