Imitation Imperative

Imitation Imperative is een interdisciplinair werk dat zich ontvouwt in de ruimte van choreografie tussen performance, installatie en dans. Het is sinds 2020 in ontwikkeling en vormt een hybride van sociale bijeenkomsten, die telkens specifiek voor de lokale gelegenheid worden gecureerd.

Het idee van imitatie als drijvende kracht wordt naar voren gebracht, waarbij verhalen over de post-Sovjetidentiteit (kunstenaar-hacker-wolf) op poëtische wijze worden ontleed en een reeks alternatieven worden geboden, terwijl het uitgangspunt op melodramatische wijze wordt verdraaid.

Vertrekkend vanuit de imitatie en het ongenoegen daarover, creëren Jaunzema en Sado een condensatie van geheimzinnige beelden, vleselijke sensaties en een mix van gevoelde emoties die tot leven worden gebracht door een bewust intuïtieve benadering – een toestand waarin de focus op het menselijk lichaam zelf wordt ontmanteld, waardoor de toestand van een tijdsgebonden, graduele maar onbekende constructie van symbolische systemen kan verschijnen: een plaatsende-verplaatsende uncanny monster, een taalkundige begripsuitdaging, een uitgebreide lichaamsrivier van Oost-Europese, nauwelijks gevestigde maar oprechte vloeibare identiteit.

In hun eigen woorden: “We herstellen de tijd van de freaks; we freaken de tijd door niet weten. We willen een nadere blik bieden op het gebied van kunstproductie, waarbij we de nadruk leggen op de gelijkenis van onze sentimenten ten opzichte van het neoliberale kapitalistische systeem en het gevoel van een standpunt in de verplaatste tijdmachine waarmee we tussen het verleden en de toekomst navigeren. Dit gevoel creëert een bijzondere atmosfeer, een blijvende (na)smaak, een perspectief van waaruit we het opkomende materiaal observeren – het heden.”