Work in Progress: Imitation Imperative

Welkom op het work-in-progress deelmoment van Imitation Imperative op 11 juni om 16u. De lectuurperformance wordt gevolgd door een feedbackmoment. Je aanwezigheid en blik worden zeer geapprecieerd!

Imitation Imperative is een interdisciplinair werk dat zich ontvouwt als choreografie tussen performance, installatie en dans. Het is sinds 2020 in ontwikkeling en vormt een hybride van sociale bijeenkomsten, die telkens specifiek voor de lokale gelegenheid worden gecureerd.

Het idee van imitatie als drijvende kracht wordt naar voren gebracht, waarbij narratieven over de post-Sovjetidentiteit (kunstenaar-hacker-wolf) op poëtische wijze worden ontleed en een reeks alternatieven worden geboden, terwijl het uitgangspunt op melodramatische wijze wordt verdraaid.

Vertrekkend vanuit Imitatie en het ongenoegen daarover, creëren Jaunzema en Sado een condensatie van geheimzinnige beelden, vleselijke sensaties en een mix van gevoelde emoties die tot leven worden gebracht door een bewust intuïtieve benadering – een toestand waarin de focus op het menselijk lichaam zelf wordt ontmanteld, waardoor de toestand van een tijdsgebonden, graduele maar onbekende constructie van symbolische systemen kan verschijnen: een plaatsende-verplaatsende uncanny monster, een taalkundige begripsuitdaging, een uitgebreide lichaamsrivier van Oost-Europese, nauwelijks gevestigde maar oprechte vloeibare identiteit.

Laima Jaunzema groeide op op het platteland van Letland na de val van de Sovjet-Unie. Haar interesse in het lichaam als medium wordt gevormd door de spanning tussen persoonlijke intimiteit en de universele ruimte, communicatiekloven en vertraagde politieke reacties. Ze stelt gefragmenteerde identiteiten en wankele landschappen in vraag en onderzoekt hoe deze zich vullen met geluiden, geloven, geweld, hoop, wonderen en geesten. Via performance, choreografie, onderzoek en ruimte creëren, scherpt ze de waarneming aan en test ze lichamelijke grenzen.

Maciej Sado is choreograaf, danser, performer, dramaturg en curator. Als queer persoon daagt zijn werk normativiteit uit en analyseert het sociaal-politieke ideeën over het lichaam en beweging. Hij geeft de voorkeur aan tussenruimtes, die ontsnappen aan vaste interpretaties. Zijn gevoeligheid neigt naar geesten, camp-minimalisme, het onheimelijke en honden. Een groot deel van zijn praktijk bestaat uit het aangaan van creatieve processen en het ondersteunen van andere kunstenaars.