and we shimmered as we crossed from one reality to another (AfterMyth)

Geprojecteerd op drie zilveren schermen, dansen gemaskerde figuren op een uitgestrekt, met sneeuw bedekt strand. Hun bewegingen als cheerleaders of balletdansers blijven hangen als spookachtige overblijfselen van een wereld die lang geleden verdwenen is. Gesitueerd in een ongrijpbare, ambiguë toekomst, is de dans zowel een reflectie van verloren tijd als een blik op het fragiel heden. Het project beweegt zich langs de grenzen van (on)zichtbaarheid en onderzoekt wat buiten en achter het beeld ligt, navigerend tussen ‘hier en daar’ en ‘toen en nu’.

Geïnspireerd door Rita Lucarelli’s concept van ‘gate-scapes’—een term die de vele poorten en bewakers beschrijft die worden afgebeeld in oude Egyptische grafteksten—bewegen beelden en teksten zich volgens het filmisch motief van een droomsequentie uit het pop-horror-genre. Terwijl de dans op het scherm doorgaat, ontvouwen zich andere mysteries in het verduisterde theater, en word je uitgenodigd in een unheimliche, poëtische ruimte.